Evróvision

Gott og vel, það viðurkennist hér með að ég er Íslendingur - og horfi á Evróvision. Meira að segja þó ég eigi í raun og sann að sitja sveitt yfir námsbókunum. Meira að segja þó ég sé ein í litlu herbergi á heimavist í Leeds. Dapurlegt? Kannski.

Skilst að Sigmar hafi farið á kostum og látið allt flakka í lýsingu sinni á keppninni. Ég horfði á keppnina á BBC3 þar sem að gæði útsendingarinnar á netinu heima eru ekkert allt of mikil. Breska parið sem sá um að blaðra yfir lögin var heldur tilþrifalítið svo ekki sé meira sagt. Stelpan var í því að telja leðurbúningana, sýna myndir af sér í gufubaði með spænsku og "grísku" flytjendunum og maðurinn var helst í því að spjalla við ensku flytjendurna.

Og svo komumst við ekki áfram. Ekkert Norðurlandanna komst áfram. Ekkert Vestur-Evrópuríki komst áfram. Samsæri? Níu lönd frá Austur-Evrópu munu stíga aftur á svið á laugardaginn: Hvíta Rússland, Makedónía, Slóvenía, Ungverjaland, Georgía, Litháen, Serbía, Búlgaría og Moldavía. Tíunda landið áfram í úrslitin er ekki einu sinni í Evrópu nema að agnarlitlum hluta og alls ekki í anda, Tyrkland.

Ég verð með míní-júróvisjón-samkomu (partý er nú varla rétta orðið) á laugardaginn. Tvær þýskar stelpur og tvær íslenskar, að mér meðtalinni.

Og nú er best að fara að lesa ljóð eftir Philip Larkin, Seamus Heaney og Eavan Boland.